16 października w domu parafialnym Koszalińskiego kościoła pw. św. Józefa Rzemieślnika w kameralnym gronie odbyło się spotkanie z rodzicami, którzy doświadczyli utraty dziecka na etapie prenatalnego rozwoju lub na krótko po urodzeniu. Przedstawicielem fundacji była Agnieszka, która na co dzień w naszych działaniach wspiera rodziców w tym trudnym dla nich doświadczeniu.
Na spotkaniu poruszone zostały przede wszystkim tematy związane ze współtowarzyszeniem w cierpieniu oraz tym, jak się zachować, gdy bliska osoba dzieli się z nami swoją historią związaną z poronieniem. Agnieszka zwróciła uwagę na fakt, że wraz z doświadczeniem utraty, kobieta przechodzi przez wiele sytuacji, które pogłębiają traumę związaną ze śmiercią własnego dziecka.
Fizjologiczne doświadczenie poronienia czy zabiegu, przyjęcie przez personel medyczny, przejście przez procedury związane z pochówkiem, oraz akceptacja straty przez społeczeństwo to momenty, gdy w szczególny sposób potrzeba spotkania z drugim człowiekiem i uwrażliwienia na cierpienie, przez które przechodzi kobieta – mama po stracie.
Na spotkaniu rodzice mieli okazję wymienić się własnymi doświadczeniami oraz podzielić się swoim bólem z inną osobą, która doświadczyła tej samej pustki i bólu po stracie dziecka.
Relacja z tego wydarzenia dostępna w Gościu: Tu jest miejsce na towarzyszenie we łzach.
Spotkania takie jak to w Koszalinie dają możliwość wzajemnego wsparcia i odczucia, że w tym, co przeżywam, nie jestem i nie muszę być sama. Fundacja Donum Vitae w każdą drugą środę miesiąca organizuje cyklicznie spotkania w Szczecinie dla rodziców po stracie. O godz. 18:00 w kościele św. Rodziny przy ul. Królowej Korony Polskiej sprawowana jest Eucharystia w intencji rodziców po stracie, zaś po Mszy Św. w siedzibie fundacji przy al. Wojska Polskiego 96/3 odbywa się spotkanie dla rodziców.
Na zakończenie przytaczamy krótki list, który po obchodach Dnia Dziecka Utraconego Agnieszka napisała do rodziców z grupy wsparcia:
Dobrze, że jesteś!
Twoja obecność w tym miejscu tak wiele znaczy. Choć nie ze wszystkimi znam się osobiście, to jedno nas połączyło, ból i tęsknota po stracie dziecka. Każdy z nas może być dla innych wsparciem, każda historia jest inna, jednak pewien schemat czynników, które towarzyszyły utracie, pozostaje wciąż niezmienny. Będąc z Wami w każdej przestrzeni, która służy nam do komunikacji i spotkań, odkrywam, że najważniejsze to być obok. Bycie z drugim człowiekiem, małe gesty, które znaczą więcej niż tysiące słów. Serce przy sercu.
Dziękuję, że tutaj jesteś. Być może doświadczysz albo już doświadczyłaś tego, że Ty również możesz być wsparciem dla drugiego rodzica. Któż lepiej zrozumie połamane serce drugiej matki? Gdy spotkasz takie złamane z bólu i tęsknoty serce, to przytul je i po prostu bądź serce przy sercu.
Dziękuję za Twoje serce i mocno Cię przytulam droga Mamo, drogi Tato!
Nie jesteś sama! Nie jesteś sam!
Agnieszka Wodzyńska
Zdjęcie główne autorsywa Katarzyny Matejek/ Foto Gość).